| نامه ای از ایران
این صدای یک دختر ایرانی است. دختری که این روزها چیزهای جدیدی در درونش رشد کرده و دارد از یک کرم کوچک، بی خیال و فارغ از دنیا به پروانه ای بدل می شود. روزهای سختی را دارم. نه فکر نکنید به زندان رفته ام و یا شکنجه شده ام. روزهای سختی دارم چون من واقعی و درونی من در حال جنگیدن با من بیرونی من است.

| کتاب خانواده و اعتیاد منتشر شد
"کتاب حاضر، اعلام خطری در برابر بی توجهی مسئولین نسبت به افراد غیر آلوده در خانواده هایی است که در آن معتادی زندگی می کند." (یاداشت شهلا لاهیجی، مدیر انتشارات روشنگران و مطالعات زنان تهران، که علاوه بر معرفی کتاب اعتیاد و خانواده، درباره عدم صدور مجوز برای انتشار آخرین کتاب مهرانگیز کار در ایران و لاجرم انتشار این کتاب توسط نشر باران سوئد سخن می گوید.)

| من و سرطان پستان‏*
می توانم بگویم که در مجموع من از این بیماری نترسیده ام و آنچه که باعث شد بیماری با وجود گستردگی و انرژی منفی که به علت گرفتاری ‏شوهرم به سمت من فرستاده شد مرا از پای در نیاورد، شاید این بوده باشد که از این بیماری نترسیدم و خیلی زود با تبعات و نتایج‌اش دوست شدم و ‏خودم را با آن تطبیق دادم و در جایی به کلی آن را فراموش کردم. این بیماری اسمش از خودش ترسناک‌تر است. ولی برای آنکه بیمار این را ‏بفهمد، به کمک نیازمند است. برنامه ریزی های دولتی و کمک های داوطلبانه‌ی مردمی، همچنین رفتار سنجیده‌ ی اطرافیان بیمار، بر مقاومت بیمار می‌افزاید.‏

| احساس بی هویتی
خلوت گورستان جای امنی بود. زن از دور می دید کسانی دارند کفن و دفن هایی را سامان می دهند و مزاحمی در ‏کار نبود. آسمان آبی به این درجه از کینه و خشم شهادت می داد و سینه اش پر شده بود از خشم و کینه رها شده از ‏درون پر درد این زن. ‏