حقوق جنین مونث

در قوانین ایران تبعیض جنسیتی از هنگامی شروع می شود که جنین مونث در شکم مادر چهار ماهه می شود. چنانچه سقط جنین بدون اجازه ی پزشکی که قانون شرایط آن را تعیین کرده است انجام بشود، مرتکب سقط جنین باید بابت آن دیه (خون بها) بپردازد. ماده 487 قانون مجازات اسلامی، مجازات مرتکب سقط جنین را در بند 6 ماده 487 اینگونه تعیین کرده است: “دیه ی جنین که روح در آن پیدا شده است اگر پسر باشد، دیه ی کامل و اگر دختر باشد، نصف دیه ی کامل و اگر مشتبه باشد، سه ربع دیه کامل خواهد بود.” نظر به اینکه فقها معتقدند از چهار ماهگی…

حقوق مادر داغدیده

قانون مجازات اسلامی برای پدر و جد پدری که فرزند یا نوه ی خود را به قتل می رسانند تخفیف در مجازات را پذیرفته است. به موجب مادهء 220 این قانون “پدر یا جد پدری که فرزند خود را بکشد قصاص نمی شود وبه پرداخت دیه قتل به ورثه ی مقتول و تعزیر محکوم خواهد شد.” این شیوه از قانون گذاری بینش قانون گذار را افشا می کند. پیداست که قانون گذار پدر و جد پدری را مالک جان فرزند و نوه می شناسد و برای عواطف مادری که بر اثر اقدام جنایتکارانه ی آنها داغدار می شود ارزش و اعتباری قایل نیست…

حقوق مادران نسبت به فرزندان

مادران به موجب قوانین کمترین اختیاری نسبت به فرزندان خود ندارند. علت آن است که قانون گذار آنها را از حق ولایت بر فرزندان به کلی محروم ساخته است. پدر و جد پدری نسبت به فرزندان حق ولایت دارند. این ولایت چندان خدشه ناپذیر است که در اصطلاح حقوقی به آن می گویند “ولایت قهری” یعنی گونه ای از حق سرپرستی که قوه ی قهریه پشتوانه ی آن است. یعنی ارکان حکومتی. دختران حتا اگر به 40 سالگی رسیده باشند تا زمانی که باکره هستند نمی توانند بدون اجازه ی رسمی پدر یا جد پدری یا دادگاه ازدواج کنند…

گربه ی مرتضی علی!

شاید گربه ی مرتضی علی برای من اسم مستعار مناسبی باشد. شاید اگربا این اسم مستعار کتاب بنویسم از موانع سانسور وزارت ارشاد اسلامی عبور کند. در هر حال گربه ی مرتضی علی از 20 فوریه، برای هزارمین بار، به مناسبت 8 مارس – روز جهانی زن – که در راه است درباره برخی نمونه های قوانین ایران که منزلت و شئون انسانی زنان ایران را خدشه دار کرده است خواهد نوشت. در این زمانه گربه های مرتضی علی چاره ای ندارند جز آنکه گاهی به رفتار خود وجهه ی جهانی بدهند و مثلا سخنان تکراری را به زبان انگلیسی هم منتشرکنند. لذا گاهی به بخش انگلیسی هم سری بزنید…

جنبش حقوق بشری – ممکن یا مفروض

فعالان ایران حقوق بشر تجربیاتی در دهه ی اخیر کسب کرده اند و جنبش حقوق بشری را به صورت امری که هم «ممکن» است، هم «مفروض» به بحث می گذارند. از نگاه آنها تا جنبش حقوق بشر شکل نگیرد و ایرانیان به طور پیگیر و برنامه ریزی شده موضوع را دنبال نکنند، احترام به حقوق بشر صورت فرهنگی به خود نمی گیرد و فعلان حقوق بشر تا زمانیکه نتوانند همکاری مردم را با هدف بهبود وضعیت حقوق بشر جلب کنند، دست شان به جایی بند نیست…

ایران در خطر

چاره چیست؟ هر یک از ایرانیان با هر نوع تفکر سیاسی به این خطر می اندیشند. آینده چگونه رقم می خورد؟ آنچه مسلم است ایران باقی می ماند. در هر شرایطی ایران با موقعیت خاص استراتژیک در مجموعه ی جهانی باقی می ماند. اما دو نیروی افراطی درون حاکمیت ایران و درون حاکمیت کشورهای غربی روزگار مردم ایران را تیره ساخته اند و دارند آنها را به پرتگاه یأس و ناامیدی که به مراتب از دیگر پرتگاه ها خطرناک تر است نزدیک می کند. چاره چیست؟

نویسنده و گورکن

در خبرها آمده است جنازه ی م.آزاد شاعر نامدار ساعت ها روی زمین معطل مانده بود و اجازه ی دفن نمی دادند. گورکن تا مدتها نیامد وگفته شد دستورحکومتی است که نویسنده در امامزاده طاهر دفن نشود. آنها که خاک ایران را تسخیرکرده اند حتا از جنازه ی اهل اندیشه وسخن می ترسند. قربانیان قتل های زنجیره ای، برخی درامامزاده طاهر خفته اند. بخواهند ونخواهند امامزاده طاهرتبدیل شده است به یکی ازسمبول های آن ظلم فاحش که براهل اندیشه وقلم روا داشته اند. شاید در آینده نگری پر بیراه نمی روند ومی دانند…

اما ایران هرگز چنین نبوده است!

ایران همیشه چنین بوده است: مجموعه ای رنگارنگ از آمال و آرزوهای سیاسی که درپیکره ای واحد با درجات بالایی از شکیبایی و تحمل آرام زیسته و تا سقف زمانی معینی بر ستمگری حکام وقت نشوریده است. ایران همیشه چنین بوده است: کشوری با موقعیت بی همتای استراتژیک، زیر سلطۀ حکومتی که از بوی نفت مست مست شده است- چندانکه فقط دو قدمی خود را پاییده- و آینده را بکلی از یاد برده است.

تصویر و تصور

چنانچه منابع رسمی دولت ایران به چهره ی جامعه ی ایران درست بنگرند بی گمان درسیاست های خود تجدید نظر می کنند و باورشان می شود که تصویرواقعی ایران تا چه اندازه با تصور آنها فاصله دارد. این فاصله همان است که به جدایی مردم از دولت تعبیر می شود و بی تفاوتی شهروندان نسبت به رویدادهای سیاسی از تبعات آن است . این همه حاصل خطاهای سیاسی است که ریشه درنظام گزینش دارد ودرعمل به حاشیه نشینی اکثریت مردم ایران درامورحکومتی منجرشده ونظارت بخش عمده ای ازجمعیت کشوربرعملکرد مدیران را ناممکن ساخته است به این بهانه که عموم مردم ایران طرفداردرآمیختگی دین و دولت هستند و…

تأکید برجدایی دین از دولت انکاراسلام نیست

نهادهای جمهوری اسلامی برپایه ی نظام گزینش سامان یافته اند. نظام گزینش مردم ایران را به دودسته تقسیم می کند و به قول برخی کارشناسان نوعی آپارتاید سیاسی را امکان پذیرمی سازد. یک دسته آن هایی که اسلام ایدئولوژیک را باوردارند یا باورندارند اما با هدف کسب موقعیت و ثروت به آن تظاهرمی کنند. این دسته ازمردم که از صافی های گزینش می گذرند حق دارند در مراکز مهم و حساس حکومتی قرار گرفته و برای تمام مردم ایران تصمیم گیری کنند. دسته ی دیگرایرانیانی را شامل می شود که اسلام ایدئولوژیک را باورندادند و حاضرنیستند برای کسب موقعیت و ثروت…