گام های لرزان

شورای عمومی دفترتحکیم وحدت بنا به پیشنهاد دانشگاه های علامه طباطبائی، الزهرا و دانشکده ی اموراقتصادی با شکل گیری کمیسیون دفاع ازحقوق زنان دفترتحکیم وحدت موافقت کرد. هدف ازتشکیل کمیسیون پی گیری مطالبات بخش عظیمی ازجامعه ی دانشگاهی وپیوند بهترجنبش دانشجویی باجنبش زنان است. هدف عالی است، اما شرایط سیاسی و اجتماعی ایران چنان است که هدف های بزرگ باگام های لرزان دنبال می شود. این تصمیم گیری اززاویه ی خاصی نگریسته شده ونگرانی ایجاد کرده است. برخی دختران درگیربا موضوع می گویند چون تا به حال در اتحادیه ی انجمن های اسلامی فعالیت کمیسیون دفاع ازحقوق زنان سابقه نداشته، لذا نگاه ها به سوی ما معطوف می شود و انتظارات برترازتوانایی دختران است…

عبرت آموزي

دولتمردان ايراني عبرت آموزي از تاريخ را انتخاب نکرده اند و به کلي از ياد برده اند هر گاه به باز شدن فضاي سياسي کشور و مراعات موازين جهاني حقوق بشر همچون امري داخلي و مرتبط با امنيت ملي و ثبات سياسي نپردازند، در خطر قرار مي گيرند. آنها از ياد برده اند که باز شدن فضاي سياسي کشور در سال هاي 1356 و 1357 خواست نهادهاي جهاني حقوق بشر بود که ابتدا با دولت امريکا در ميان گذاشته شد و سپس به صورت دستور از بالا بر نظام پهلوي تحميل شد. اين مردم ايران بودند که سال ها دور از چشم عوامل امنيتي حکومت شاه، وضعيت نابسامان حقوق بشر را به جهانيان گزارش دادند و مجموعه رفتار آنها در دراز مدت به باز شدن فضاي سياسي کشور منجر شد…

حقوق بشر و جامعه مدني

نهادهاي جهاني حقوق بشري، در بستر فرهنگي – سياسي کشورهاي غربي متولد شده و رشد کرده اند و در پناه نهادهاي دموکراتيک احساس امنيت مي کنند. جامعه مدني، تکيه گاه نهادهاي حقوق بشري در اين جوامع است. حضور زنده اين نهادها و بحث هاي مرتبط با مقوله حقوق بشر در مراکز دانشگاه مغرب زمين، بر مباني “آزادي هاي آکادميک” استوار است. مجموعه اين عوامل دست به دست هم مي دهند و از موازين جهاني حقوق بشر پاسداري مي کنند.

کمیته های حقیقت یاب و يک پيشنهاد به وبلاگ نويسان به مناسبت سالروز جهانی حقوق بشر

درکشورهایی نظیرایران که نظارت نهادهای مردمی بررفتار نیروهای امنیتی و قضایی ممکن نیست، نقض حقوق بشر بسیار قربانی می دهد. نظربه اینکه زیرسلطه ی ترس و ارعاب، قربانیان خشونت و افراد خانواده ی آنها گاهی تا سالها سکوت می کنند ولب به شکایت نمی گشایند، تشکیل کمیته های حقیقت یاب که درکشورهای امریکای لاتین، آفريقای جنوبی و برخی ديگر از کشورها کارنامه ی درخشانی دارد توصیه می شود. پيشنهاد می شود وبلاگ نويسان طرفدار حقوق بشر با استفاده از اطلاعات تاريخی که در منابع مختلف قابل دستيابی است، و با استفاده از تريبون موثری که در اختيار دارند بر آگاهی مردم ايران نسبت به نقش کميته های حقيقت ياب در اين کشورها و ضرورت ايحاد آنها در ايران بيفزايند…

طرفداران جدایی دین از حکومت کجا هستند؟

طرفداران جدایی دین از سیاست کجا هستند و در معادلات سیاسی ایران امروز چگونه ارزیابی می شوند؟ این پرسشی است که پیاپی تکرار می شود و پاسخ می طلبد. اخیرا که بحث ظهور موعود در محافل حکومتی ایران بالا گرفته و ایجاد تنش کرده است، پرسش ها پیرامون وزن طرفداران جدایی دین از حکومت در ایران جدی تر شده است. پاسخ به پرسش سهل و ممتنع است. سهل است، از آن رو که طرفداران جدایی دین از حکومت در ایران امروز همه جا حضور دارند، جز در سطوح بالای مدیریتی و ممتنع است از آن رو که قانون اساسی و دیگر قوانین راه را بر ورود عرفی گرایان (طرفداران جدایی دین از حکومت) به حوزه های تصمیم گیری بسته است…

در نشست ” ایران پس از انتخابات” بررسی شد:

” ایران پس از انتخابات” موضوع نشستی بود که 29 نوامبر(8 آذر) با حضور کریم سجادپور، محسن سازگارا و مهرانگیز کار در کندی اسکول دانشگاه هاروارد در شهر کمبریج در بوستون برگزار شد. مهرانگیز کار در این نشست گفت: “حقوق زنان، نویسندگان و NGO ها در معرض خطر است.” وی در توضیح این مطلب با اشاره به گشایش یک جامعه مدنی ضعیف در دولت خاتمی گفت: “دولت آقای خاتمی اگر درتحقق وعده هایش…

4 سال رنج وشکنجه و دوری

“سیامک پورزند” 24 نوامبر2001 ربوده شد و پس از مدتها بی خبری سر و کله اش دریک نمایش امنیتی و تلویزیونی پیدا شد. درآن نمایش “سیامک” وجود نداشت. ازکرامت انسانی چیزی برایش باقی نگذاشته بودند. اوهنوز که هنوز است زندانی سیاسی است و ظاهرأ درمرخصی به دلیل کهولت سن به سرمی برد. “آزاده” کوچکترین فرزند، پس از یک سال تماس و رایزنی با نمایندگی های جمهوری اسلامی خارج از کشور و سازمان های ذیربط داخلی که خود داوطلبانه به آن پرداخت، ژانویۀ سال 2005 با ترس و لرزراهی ایران شد..

“اینجا خانه است”

سپيده دختر جوان و توانايی است که سال هايی از زندگی را با هدف کمک رسانی به محرومان در مناطق نا امن جهان سپری کرده است. با سپيده، در خارج از ايران آشنا شدم. او در صدد برآمده بود دانش را در تجربه هايش بيفزايد. سپيده چندان دلتنگ خانه و خانواده اش شد که از فرصت های خوب برای ماندگاری صرف نظر کرد و پس از چند سال دوری به ايران بازگشت. او اخيراً برای دوستانش نامه ای نوشته به ضميمه ی يک شعر که آميزه ای است از شادمانی و اندوه. آن را بخوانيد…

قانون و قتل های زنجیره ای

سیاست جنایی حکومت ایران نسبت به جانیانی که روشنفکران دینی یا عرفی را به قتل می رسانند محبت آمیز است. مجوز قتل روشنفکران، در مواد و تبصره های قانون گنجانده شده و راه را برای اجرای این سیاست جنایی که بر اصل مراعات نسبت به جانیان قرار دارد، گشوده است. در سال 1377 که در پرتو فضای سیاسی اصلاحات بحث قتل های زنجیره ای باز شد، برخي مقامات قضایی – نظامی که درگیر پرونده قتل فجیع چهار روشنفکر عرفی شده بودند، به خبرنگاران گفتند: به موجب قوانین جزایی ایران هر گاه یک مؤمن به تصور آنکه فردی مهدورالدم است او را بکشد قصاص نمی شود.

ضميمه ای بر يادداشت خطای ديد يا خطای ديدگاه

صاحبنظران دين مدار در حوزه ی سياست که دسترسی به امکانات اينترنتی پيدا کرده اند و شايد از مصونيت نسبی هم برخوردارند، تبديل به موجودات دو زيستی شده اند. در خشکی و دريا جولان می دهند و حوزه ی قدرت شان دو چندان شده است. گفته می شود هم دنيا را دارند، هم آخرت را. لذا آقای محمد ابطحی و ديگر همکاران تا زمانيکه صنف شان بر سر قدرت است و آنها در شعاع قدرت صنف اطلاع رسانی می کنند، تکليف شان متناسب با امکانات وسيعی که به دست آورده اند فزاينده است. اگر ديوارشان کوتاه بود و ستاره ی قدرت شان رو به افول داشت من يکی از ديوارشان بالا نمی رفتم…